Czarować to zwyczajna rzecz

Nafta

 –

Ech Jean Dubuffet
jeśli pomyśleć o nim
jak odbywa służbę wojskową na wieży Eiffla
w 1922 roku
jako meteorolog
od razu się rozumie jaki cudowny może być
20-ty wiek
i miękkostopi Irokezi na dźwigarach
zaciekli i stąpający pewnym krokiem
nadzy jak należy
trochę bez wyrazu
jak u Soni Delaunay
gdzieś poza wzrokiem Indian
jest parabola o szybkości
oni wynaleźli ten wiek dzięki koniom
i swoim kruchym grzbietom
które są ciemne

mamy dług wobec Irokezów
i Duke’a Ellingtona
za granie w budynkach które skończono budować
sami nie robimy zbyt wiele
tylko ruchamy się i myślimy
o tym dręczącym Métro
i tym kimś kto się tam nie stawił
kiedy czekaliśmy żeby się stać częścią naszego stulecia
tak jak nie da się zrobić czapki ze stali
a potem jeszcze ją nosić
kto zresztą nosi czapkę
w naszym plemieniu czarować
to zwyczajna rzecz
jak ty się czujesz w tym starożytnym wrześniu
czuję się jak ciężarówka na mokrej szosie
jak możesz
stworzono cię na obraz boga
nieprawda
stworzono mnie na obraz zniewieściałego kierowcy ciężarówki
a Jean Dubuffet maluje swoje krowy
„z podobieństwem co wybucha w pamięci”
jeśli nie liczyć miłości (nie mów tego)
wstyd mi za moje stulecie
że jest takie rozrywkowe
ale muszę się uśmiechać

[3 września 1959]

Frank O’Hara, przeł. Piotr Sommer,  w: O krok od nich. Przekłady z poetów amerykańskich

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s