Cyt cyt zwyczajność

1. „A żyć zwyczajnie wcale nie jest łatwo. Jest przecież tyle możliwości przeżycia czegoś niezwykłego. Lecz wszystko, co niezwykłe, wcześniej lub później musi się popsuć. Nie sztuka dać się zniszczyć w ten sposób. Sztuką jest wytrwać w zwyczajności”. (s.85)

*

2. „Lato wciąż trzyma się nieźle, ale za jakieś półtora miesiąca powieje jesienny wiatr i zmienią się głosy owadów. W powietrzu słychać będzie nie świdrujący w uszach głos cykad, tylko rzewny śpiew owadów jesiennych”. (s. 152)

Hiromi Kawakami, „Manazuru”, przeł. Barbara Słomka, wyd. Karakter, Kraków 2011

Letnie nagromadziły mi się zaległości. Następne książki czekają na swoją kolej. A może nie czekają, tylko zamarły w tej figurze retorycznej. Tak czy owak, pojawią się wkrótce: „Dzieci bohaterów” Lyonela Trouillot, „W komnatach Wolf Hall” Hilary Mantel i cytowana powyżej „Manazuru”, którą niespiesznie czytam od jakiegoś czasu, która rozpełza się leniwie w mniej lub bardziej ciepłe popołudnia, jakby nigdy miała nie dopłynąć do końca. Jakby przetaczające się przez nią szare fale miały już zawsze szumieć. A to nie tak, nie tak.

Tymczasem zwyczajność, cyt cyt, trwa.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s