Giuseppe Tomasi di Lampedusa „Lampart”

G.T. di Lampedusa "Lampart"
G.T. di Lampedusa "Lampart"

Mam szczęście ostatnio do wyboru książek o upadku wielkich rodów. Podobny w tym temacie do „Stambułu” Orhana Pamuka „Lampart” Giuseppe Tomasi di Lampedusy to jednak coś więcej niż kolejna saga rodu i coś więcej niż dawka historii walk o zjednoczenie państw włoskich. Główny bohater, książkę Salina – tytułowy Lampart z racji ilustracji przedstawionej w herbie rodowym – to ostatni prawdziwy arystokrata: spacerujący z psem po ogrodzie, jeżdżący na polowania, przywiązany do tradycji i zakotwiczony w zasadach savoir-vivre’u. Dzięki swojemu siostrzeńcowi Tancrediemu popierającemu Garibaldiego otwiera się na zmiany zachodzące na Sycylii i w innych państwach włoskich, próbuje myśleć o nich jak najlepiej. Nigdy ich jednak do końca nie akceptuje, pozostaje na zewnątrz i nie przystaje do nowoczesności. Wraz z tym poczuciem obcości w swoim własnym kraju, w tak dobrze znanym otoczeniu starzeje się i zmiany zachodzące w nim, przeczucie zbliżającej się śmierci jeszcze bardziej oddalają go od rzeczywistości i codziennych zdarzeń. Zaprawdę piękna jest również scena śmierci księcia: impresjonistyczna i naświetlona sycylijskim słońcem. Pozostaje w pamięci jak wspomnienie wspaniałej fotografii.

Louis Aragon nazwał tę książkę jedną z wielkich powieści tego stulecia, jedną z wielkich powieści wszystkich czasów i „kto wie, czy nie jedyną powieścią włoską” (cytuję za notą biograficzną pióra Jadwigi Gałuszka). Jest w tej książce wielkość pisarstwa Marcela Prousta i Tomasza Manna: nieprzemijające piękno, choć czasy opisane na kartkach dawno już rozkruszyły się jak błyskotliwe kryształy.

Giuseppe Tomasi di Lampedusa, Lampart (oryg. Il Gattopardo)
Przekład Zofia Ernstowa
Wyd. Muza, Warszawa 2001

Reklamy

10 myśli na temat “Giuseppe Tomasi di Lampedusa „Lampart”

  1. WITAM!
    Skoro już przeczytałaś Lamparta to warto sięgnąć po książkę Davida Gilmoura pt.: „Ostatni lampart: Życie Giuseppe Tomasi Di Lampedusy”. Ogladąłaś może film na podstawie książki z Delonem?

  2. Droga Pani Rumburakowa,

    Filmu nie przypominam sobie – możliwe, że widziałam, lecz nie pamiętam, a możliwe, że nie widziałam i dlatego nie pamiętam. Za książką się rozejrzę – a nuż więcej lamparta jest mi pisane?

  3. O, to prawdziwy klasyk!

    Jezeli chcesz dalej podazyc tropem upadlych rodow, to goraco polecam „Dzieci Polnocy” Rushdiego. Ksiazka jest znakomita pod wieloma wzgledami. Doskonale utkana fabula ze wspolczesna historia Indii w tle a do tego, a moze przede wszystkim swietny styl opowiesci i to snuty przez 1-osobowego narratora przez cale 640 stron, z ktorych ani jedna nie nuzy.

    Serdecznosci :)

  4. Cedro i Notująca,

    ha, polecam raz jeszcze!

    Magamaro,

    Myślę, że chwilowo odejdę od upadających rodów (zwłaszcza, że jestem w połowie „Wymazywania” Bernharda, a to w sumie też o upadaniu rodziny), ale kiedyś sięgnę po Rushdiego. Aż głupio nic tego pisarza nie przeczytać…!

    Pozdrawiam i obmyślam ciasto ze śliwkami,
    jj

  5. Ja tak od lat przypuszczam, ze by sie ta powiesc podobala… Wlasnie odkad obejrzalam wspanialy film. Ale Delon przesloniety jest w nim Burtem Lancasterem i Claudia Cardinale, jesli nie widzialas, jestem druga osoba, ktora goraco Ci go poleca!
    Czy czytalas „Buddenbrookow”?

    1. Skoro tak polecacie, to poszukam filmu i obejrzę.
      A „Buddenbrooków” czytałam – to jedna z książek, którą bym wymieniła zapytana o te ulubione.

  6. A propo’s Lamparta:

    19 i 20 grudnia 2009 Lampedusa w Czułym barbarzyńcy

    19 grudnia 2009, sobota, godz. 19:30

    Zapraszamy na pokaz nagrodzonego Złotą Palmą (1963) filmu Luchino Viscontiego ‘Lampart’. Projekcja odbywa się z okazji wydania nowego przekładu powieści Giuseppe T. di Lampedusy ‘Gepard’. W filmie występują m.in. Burt Lancaster, Claudia Cardinale, Alain Delon. Czas projekcji 205 minut (wersja oryginalna z polskimi napisami).

    20 grudnia 2009, niedziela, godz. 19:00

    Zapraszamy na spotkanie ze Stanisławem Kasprzysiakiem – autorem nowego przekładu arcydzieła Giuseppe T. di Lampedusy ‘Gepard’ (Il Gattopardo). Przekład został oparty na podstawie wydania poszerzonego o aneks, w którym zamieszczono odnalezione nieukończone fragmenty. Książka została opatrzona przypisami, posłowiem i kalendarium historycznym sporządzonym przez tłumacza.

    Pozdrawiam serdecznie. :)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s