„Inne morze” Claudio Magris

Claudio Magris "Inne morze"
Claudio Magris "Inne morze"

Perswazja (…) jest posiadaniem w teraźniejszości własnego życia i własnej osoby, zdolnością przeżywania w pełni każdej chwili, bez poświęcania jej dla czegoś, co ma dopiero nadejść i czego oczekuje się niecierpliwie, marnując w ten sposób życie na oczekiwaniu, aby minęło jak najszybciej.

Claudio Magris, „Inne morze”, s. 51

Bohater krótkiej książeczki włoskiego prozaika i eseisty, Enrico, uprawia życie tak, jak uprawia pola – metodycznie, w zgodzie z prawem i z sobą. Po śmierci przyjaciela filozofa i idealisty stara się swoim życiem dać świadectwo ich przyjaźni i przekonaniom zmarłego.Wyjeżdża na dwanaście lat do Patagonii, gdzie w ascetycznej chacie wiedzie życie pustelnika i samotnika. Wraca, by przez parę lat pracować jako wykładowca, jednak to nie dla niego – chce spędzać czas – jak najwięcej czasu – w pobliżu morza, które przywołuje wspomnienia i daje spokój poprzez swą obojętność na wszystko, co poza nim, a przede wszystkim poprzez jego trwałość i niezmienność.

(…) nie kocha się kobiety albo mężczyzny, lecz spojrzenie, morze, które jest w nim, uśmiech niezwiązany z płcią.

s. 44

Książka smutna i melancholijna, choć wypełniona

kolorami absolutnymi, platońskimi, biały kamień, czerwona ziemia, turkusowa woda z plamami granatu w odcieniu indygo na dnie, przejrzystość czystej teraźniejszości.

s. 55

Morze – najważniejszy element utworów Claudio Magrisa – jest spowite subtelnym pięknem opisów człowieka, który (czuje się to) umie długo i w milczeniu na nie patrzeć. Prosta narracja prowadzi poprzez prostą historię nieprostych wyborów i refleksyjnie uspokaja – jak morze. Kojarzy się z prozą Maraia i Hemingwaya, u których przenikliwość nie oznacza ułatwiającego demaskowania i osądzania.

Historia życia człowieka królewsko i wyniośle wiernego raz obranej prawdzie nie daje jednak odpowiedzi na pytania o to, czy przeżył swoje życia tak jak chciał i czy idąc tą drogą osiągnął szczęście. Czy Enrico nie zmieniłby swojego losu, gdyby dokonywał tych samych wyborów po raz drugi? Czy nie wolałby spędzić życia z ukochaną kobietą? Zgodnie z jego słowami

Ludzie nie są smutni, dlatego że umierają (…), lecz umierają dlatego, że są smutni.

s. 40

Claudio Magris, Inne morze (oryg. Un altro mare)
Tłum. Joanna Ugniewska
Wyd. Czytelnik, Warszawa 2004

Advertisements

2 uwagi do wpisu “„Inne morze” Claudio Magris

  1. Bardzo interesujaco zrelacjonowalas lekture. To chyba ksiazka, ktora sie wolno smakuje, zamykajac oczy co jakis czas i przywolujac czytane slowa. Mam ochote :)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s