dlaczego piszesz?

Orhan Pamuk
Orhan Pamuk

I write because I have an innate need to write! I write because I can’t do normal work like other people. I write because I want to read books like the ones I write. I write because I am angry at all of you, angry at everyone. I write because I love sitting in a room all day writing. I write because I can partake in real life only by changing it. I write because I want others, all of us, the whole world, to know what sort of life we lived, and continue to live. I write because I love the smell of paper, pen and ink. I write because I believe in literature, in the art of the novel, more than I believe in anything else. I write because it is a habit, a passion. I write because I am afraid of being forgotten. I write because I like the glory and interest that writing brings. I write to be alone. Perhaps I write because I hope to understand why I am so very, very angry at all of you. I write because I like to be read. I write because once I have begun a novel, an essay, a page, I want to finish it. I write because everyone expects me to write. I write because I have a childish belief in the immortality of libraries. I write because it is exciting to turn all of life’s beauties and riches into words. I write not to tell a story, but to compose a story. I write because I wish to escape from the foreboding that there is a place I must go but – just as in a dream – I can’t quite get there. I write to be happy.

Orhan Pamuk,   The Australian Financial Review, 16 grudnia 2006

Reklamy

6 myśli na temat “dlaczego piszesz?

  1. Och, nawet kilka z tych mysli podzielam… czyli dla mnie tez jest jakas nadzieja :)
    A powaznie – \”I write because it is exciting to turn all of life’s beauties and riches into words.\” jest przepotwornie trudne…

  2. Mnie kilka też obejmuje ;-)

    Zgadzam się z Tobą. Jest najtrudniejsze. Ale też to jest istotą literatury.

  3. Powiedziane/napisane tak prosto, a jakże głęboko. Czasami zwykłe wyjaśnienia mają sens.
    Mnie podoba się to:
    „I write not to tell a story, but to compose a story.” i „I write because I wish to escape from the foreboding that there is a place I must go but – just as in a dream – I can’t quite get there. I write to be happy.”. Zapiszę sobie to gdzieś :)

  4. To jest pocieszajace: „I write because I believe in literature, in the art of the novel, more than I believe in anything else.”
    Czemu on jednak taki zly na nas?

  5. To niesamowite – wpadam na ten sam tekst Orhana Pamuka w przeciągu trzech dni. Tutaj http://www.youtube.com/watch?v=OUPGV1u9bds Orhan Pamuk czyta go pod sam koniec autorskiego wieczoru (ubarwionego zresztą lekturą kilkunastu świetnych artykułów prasowych).

    Ja najbardziej lubię w nim sprzeczności.

    „I write because I like the glory and interest that writing brings. I write to be alone.”

  6. Nie ma w tym aż takiej sprzeczności ;) Widać sławą i chwałą najlepiej cieszyć się w samotności. Z dala od zachwyconych.

    Ale tak, wiem, o co Ci chodzi. Ale faktycznie jest coś takiego w pisaniu: robi się to w samotności, ale dla innych. Pisać tylko dla siebie nie ma takiego sensu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s