pomidor a losy Isabel Allende, pisarki

(…) mapudungu nie sposób przekładać, jest to bowiem język poetycki, który powstaje, w miarę jak się nim mówi; słowa zmieniają się, płyną, łączą, rozpadają; jest samym ruchem, dlatego nie sposób go także zapisać.
Isabel Allende, “Inés, pani mojej duszy”
Warszawskie Wyd. Literackie MUZA SA, Warszawa 2008, str. 222
Nie tylko język jest tym, co nieustannie płynie, zmienia się, [...]

Przeczytaj cały Post »

okruch ze stołu Millera

Każdy namalowany przez Matisse’a wiersz zawiera historię drobiny ludzkiego ciała, które nie poddało się śmierci. Cały płat ciała od włosów po paznokcie wyraża cud oddychania, tak jakby oko wewnętrzne, powodowane pragnieniem większego realizmu, przekształciło wszystkie pory ciała w głodne, widzące usta. Przechodząc obok każdej z tych wizji, można odnaleźć zapachy i dźwięki podróży. Nie można [...]

Przeczytaj cały Post »

Identyfikacja kobiety / M. Antonioni

Michelangelo Antonioni – to dopiero jest facet! Oglądamy jego filmy – te włoskie i te angielskie – z czujnością, z zajadłością, z podejrzliwością, a pod kocem. Nie chcemy, by nam wielkość artysty umknęła i siedzimy z nim do późna w noc, by zrozumieć, czemu Antonioni to ten wielki Antonioni. I trochę rozumiemy, a – przyznajemy [...]

Przeczytaj cały Post »

The Broken Kaleidoscope

“Lisboners” is a simply told documentary, and judging by the quality of its video footage, made on a tight budget. The main subject of the film is the wave of immigration that has occurred in Portugal after the country joined the European Union in 1986. Earlier Lisbon was known as a city from where the [...]

Przeczytaj cały Post »

drozdowskaz

Bohaterka książki Harper Lee pt. „Zabić drozda”, Scout, córka prawnika w małym amerykańskim miasteczku na początku lat 30. XX wieku, jest zaledwie ośmioletnią dziewczynką, kiedy poznaje prawa rządzące światem – miejscem, w którym dziewczynki powinny grzecznie siedzieć i wygładzać fałdki na sukienkach; miejscem, gdzie poczciwi skądinąd farmerzy skazują na śmierć niewinnego człowieka, tylko dlatego, że [...]

Przeczytaj cały Post »

Murakami – bez plam, bez namaczania

When people pass away, do their thoughts just vanish?
Haruki Murakami, “What I Talk About When I Talk About Running”
Murakami nie daje plamy i jego myśli nie znikną pod wpływem namaczania – ten znakomity japoński pisarz nie musi się o to martwić, a już zwłaszcza wtedy, gdy pisze swoją autobiografię z perspektywy biegacza-pasjonata, przyrównującego proces pisania [...]

Przeczytaj cały Post »